Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

Σκέψεις θρησκευτικής φύσης




Πρόσφατα διάβασα το Μ.Χ. του Βασίλη Αλεξάκη και σκέψεις θρησκευτικής φύσης πλημμύρισαν το μυαλό μου.

Συχνά αναρωτιέμαι γιατί έχουμε την ανάγκη να πιστεύουμε; Πιστεύουμε σε μια ανώτερη δύναμη, έναν θνητό, έναν προφήτη ή ένα τετράποδο και μάλιστα χωρίς να έχουμε χειροπιαστές αποδείξεις για την αυθεντικότητα αυτού που ονομάζουμε θρησκεία μας. Η ανάγκη, ο φόβος ή ακόμα και η διδαχή μέσω της οικογένειας, του εκπαιδευτικού συστήματος και του "θεοκρατούμενου" κράτους ίσως να είναι κάποιοι από τους λόγους που μας οδηγούν στην Πίστη. Μεταφυσικές ανησυχίες έχουμε όλοι σχετικά με το νόημα της ζωής, τη συνέχεια, το θάνατο και θα συνεχίσουμε να έχουμε αλλά πραγματικά πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε για να πάρουμε απαντήσεις;

Η λέξη Πίστη είναι δύσκολη λέξη. Θα συμφωνήσουν όλοι πως κουβαλάει το βάρος που της αποδίδει κάθε θρησκεία, βάρος δυσβάσταχτο για κάθε πιστό. Πολλοί υποστηρίζουν πως η Πίστη είναι προσωπική, δηλαδή ο καθένας από εμάς έχει τη δυνατότητα να βρει το δικό του σημείο συνάντησης με το Θεό. Όσο αιρετικό κι αν ακουστεί, όταν μια θρησκεία επιβάλλει κανόνες ή μάλλον μας προτρέπει να ακολουθήσουμε συγκεκριμένες νόρμες και μάλιστα μας καλεί να το κάνουμε σε συνεργασία με άλλους πιστεύω παύει να είναι προσωπικό θέμα.

Πολλοί προσπάθησαν να κατανοήσουν τα μυστήρια της θρησκείας τους, άλλοι πάλι αφιέρωσαν τον εαυτό τους στην υπηρεσία της ανώτερης δύναμης. Αυτό που μάλλον χρειάζεται κάποιος για να πιστέψει είναι θέληση και αντοχή. Ακούγεται αστείο, πως η ανάγκη για Πίστη μπορεί να οδηγήσει στην υποχρέωση να ακολουθείς κανόνες με το φόβο της τιμωρίας. Ελάχιστοι πια το κάνουν. Χωρίς βέβαια να ξέρουν αν αξίζουν αλήθεια οι θυσίες του. Η Πίστη στην πραγματικότητα είναι ένα ταξίδι που η διαδρομή δεν έχει να σου δώσει τίποτα, απλά περιμένεις να ανταμειφθείς στο τέλος του, αλλά ο προορισμός δεν είναι ποτέ σίγουρος, αν υπάρχει.

Είναι γνωστό πως στο όνομα της Πίστης και της θρησκείας θυσιάστηκαν κατά καιρούς πολιτισμοί, αλήθειες, άνθρωποι και θα συνεχίζουν να θυσιάζονται. Η θρησκεία κατηγορήθηκε όσο τίποτα άλλο για διαφθορά, απάτες, ψεύδος και αγριότητα, ότι προσπάθησε να θάψει σκέψεις. Τελικά, η Θρησκεία και η Πίστη είναι φυσική απόρροια της ανθρώπινης σκέψης, γενήθηκε για να απάντα σε ανεξήγητες ερωτήσεις που ταλανίζουν το μυαλό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου